Słowianin z procą/ Slav with a sling/ Славянин с перевязи

Oto ledwo wydobyty z formy i przybrudzony słowiański wojownik (28mm - JustMiniatures), który wyszedł spod ręki Artura 'foliescu' ...

Piktowie/ Picts/ Пикты

Tym razem nie ma wątpliwości - to Piktowie. Wielu uzbrojonych w pozostałe po rzymskiej armii kusze. Nie pozostawili po sobie żadnych spisanych informacji. Ich kultura odtwarzana jest na podstawie wyrytych w kamieniach obrazów oraz kronikarskich zapisków ich wrogów. Oprócz moich malowanek dołączyłem ryty obrazujące piktyjską, zapewne rytualną, egzekucję. Ciekawe czy Moskwicini wsadzając swoich wrogów do garów (choć robili to w przeciwnej orientacji, czyli nogami do dna kotła) znali historię Piktów? Choć jest zasadnicza różnica - Piktowie najprawdopodobniej topili swoje ofiary, Ruscy je najzwyczajniej w świecie gotowali...
Thanks again Ray:)

Piktowie czy Kaledończycy/ Picts or Caledonian/ Пикты или Каледоны

Oto górale z Kaledonii. Nie wiem czy nazwać ich Piktami czy też Kaledończykami. Jeżeli uznać ich za wrogów Juliusza Agrykoli pobitych w 83 r.p.Ch. w Grampianach (tak w Wikipedii przetłumaczono Mons Graupius) to będą to jednak Kaledończycy pod wodzą Kalagusa. Zostali sromotnie pobici przez pomocnicze kohorty złożone z Batawian i Tungrian oraz rzymskich kawalerzystów. Wojacy to produkt Hat'a 1/72...

Frankowie

Niewiele zdążyłem o nich przeczytać. Wpadli w końcu w moje łapska przy okazji prób z kartonowym studiem (pisałem o tym tutaj). Byli ludem germańskim żyjącym nad Renem. W 256 roku wdarli się wraz z Alemanami na tereny Galii docierając aż do Hiszpanii i Włoch. Niemal 100 lat później zostali pobici przez cesarza Juliana. Niektóre frankońskie plemiona osiedliły się w Galii jako sprzymierzeńcy Rzymu. W 486 roku pod wodzą Chlodwiga pokonali Galo-Rzymian i rozpoczęli budowę swojego państwa w północnej Francji. W 498 przyjęli chrześcijaństwo, a w 507 pokonali Wizygotów opanowując południe. Jak na protoplastów Francuzów przystało uwielbiali modelować sobie fryzury :)

Barbarzyński eksperyment z pudłem

Zgodnie z instruktażem Inkuba i Zwierzaka spreparowałem sobie podświetlany karton do robienia fotek. Na szybko wyciąłem też z gazety landszafcik jako tło (kurczę, dużo za małe) i ustawiłem do pudła to, co miałem najbliżej w zasięgu ręki. Padło na staroć, horda Franków plądrujących prowincje rzymskie. Cóż, opuścili swoje miejsce na półce, zatem trafią na biurko do poprawek (a sporo ich do zrobienia), jak tylko Nubijczycy popędzą na swoje bezkresne piaszczyste tereny, czyli ustawią się w gablocie u boku rydwanów egipskich ...

Imperium Atylli

To już ostatnia fotka Hunów. Opisywani byli jako kompletne dzikusy. Należy jednak zwrócić uwagę, że nikt współczesny Hunom, nie znał ich języka i zapewne nie silił się na zrozumienie obyczajów. Opisał po swojemu, to co widział. Jeżeli faktycznie pochodzili od ludu zwanego Hiung-nu, to byli potomkami wysoko rozwiniętej kultury. W ich grobowcach na terenie dzisiejszej Mongolii odkryto wiele dowodów świetności tego państwa. Handlowali z Chińczykami, walczyli z nimi, przejmowali wiele elementów kultury. Zostali pobici przez koczowników z północnego-wschodu (protoplastów Awarów). Zniknęli na parę stuleci, by pojawić się w Europie pod koniec IV w. Stworzyli ogromne imperium sięgające brzegów Morza Kaspijskiego, północy Morza Czarnego oraz południowego Bałtyku. Najeżdżali ziemie Rzymu i Bizancjum. Złupili też Bliski Wschód docierając tam przez Kaukaz. Rok po klęsce na Polach Katalaunijskich (541 r.) - to dzisiejsza Francja - potrafili się pozbierać i złupili Italię. Śmierć Atylli spowodowała rozpad imperium. Jego synowie nadal walczyli, ale przegrywali - Ellak zginął nad rzeką Nedao (454r.) i Dengisicz w Tracji (469 r.). I to był absolutny koniec Hunów ...

Hunowie cd

Poniżej Hunowie ostrzeliwujący wroga jeżdżąc po okręgu. To ulubiona taktyka łuczników konnych ze stepu. Podjeżdżali blisko linii wroga, ale poza zasięgiem jego broni, i zaczynali kręcić okręgi (w prawo). Prowadzili przy tym ostrzał. Koncentrując ostrzał na wybranym miejscu uniemożliwiali skuteczne zasłanianie się tarczami (strzały padały pod różnym kątem). Różnie nazywają w książkach ten sposób walki: scytyjski krąg albo partyjski ostrzał.

Hunowie cd

To właśnie Hunowie sprowadzili do Europy szablę, ulubioną broń koczowników tureckich i mongolskich (Hunowie byli ludem tureckim). Żelazo zdobywali drogą handlową lub, częściej, rabunkiem. Mocowali do swoich skórzanych kaftanów metalowe płytki, poprawiając walory ochronne swoich ubrań.

Słowianie walczący dla Atylli i jego synów

Imperium Atylli sięgało na północy aż po Bałtyk (to jedna z hipotez). Nie można wykluczyć, że wojownicy słowiańscy zostali przymuszeni do walki dla Hunów jako piechota, albo też przyłączyli się do nich dobrowolnie z chęci łupów. Niektórzy wojownicy mogli się też upodobnić zewnętrznie do koczowników. Takie zachowania widoczne były szczególnie u Słowian wschodnich (dzisiejsza Ukraina), graniczących ze stepem i jego niesfornymi mieszkańcami.

Hunowie

Trzon armii Atylii stanowili ciągle Hunowie, mimo dołączenia do niej licznych, obcych etnicznie kontyngentów. Zachowali oni swoje koczownicze obyczaje. Żeby wzbudzać przerażenie we wrogach nacinali sobie twarz pozostawiając niezliczoną liczbę blizn, zniekształcali sobie czaszki owijając je w dzieciństwie bandażami wydłużali głowę do nienormalnych rozmiarów. Jeśli do tego dodamy koczowniczą manierę smarowania ciała baranim tłuszczem, dostajemy odrażający obraz dzikich wojowników. Poprzedzani falą uchodźców opowiadających o Hunach przerażające historie, budzili trwogę ...

Atylla - bicz boży

Atylla rozpoczął rządy nad Hunami gdy już osiedlili się na Nizinie Węgierskiej. Nazywano go "królem stu narodów". Była to orda składająca się z różnych plemion, które dołączały do Hunów w czasie ich marszu z Azji (m.in. protobułgarskie plemię zwane Ogurami). Na pewno walczyli dla Atylli sarmaccy Alanowie oraz podbici Goci. Nie można wykluczyć, że przyłączyły się do niego plemiona Słowian mieszkających na pograniczu stepu czarnomorskiego.

Słowianie cd

Słowianie unikali otwartej bitwy. Nieustannie zwodzili przeciwnika usiłując wciągnąć go w pułapkę. Świetnie wykorzystywali warunki terenowe. Doskonale uzbrojeni Bizantyjczycy, Frankowie czy też Sasi wielokrotnie ginęli w słowiańskich pułapkach. Przy takiej taktyce niezbędni byli miotacze. Słowianie bardzo dobrze strzelali z łuków i miotali kamienie za pomocą proc. Ciągle są to wojacy z okresu przed ukształtowaniem się krajów słowiańskich. Pierwsze państwo (tereny dzisiejszej Słowacji, Czech i Austrii) utworzył w 623 roku frankijski kupiec Samon jednocząc plemiona słowiańskie w walce z ordą Awarów (na krótko i bez chrztu jeszcze).

Słowianie

Wędrówka ludów kojarzy się zazwyczaj z najazdem Hunów, ucieczką ludów germańskich na zachód Europy i upadkiem Rzymu. Postanowiłem jednak do tych wydarzeń dołączyć ekspansję Słowian. Po upadku ordy Atylli  z rozmachem plemiona słowiańskie wypełniły pustkę po germańskich. Już w 499 roku dokonali pierwszej wyprawy na tereny Tracji. Wielki najazd miał miejsce w 517 roku. Wtedy zaatakowali Macedonię i Tessalię - doszli aż do Termopil; złupili Epir. W tej wyprawie chodziło już nie tylko o łupy. Słowianie zaczęli osiedlać się na zdobytych terenach. Bizancjum było bezradne ...
Wcześni woje słowiańscy walczyli toporami i włóczniami. Używali prostokątnych tarcz z desek.